Το τερπνόν μετά του ωφελίμου (moto guzzi v85tt mini review)

Τι κάνεις όταν θέλεις να βάλεις κάποιο αξεσουάρ στην μηχανή σου αλλά παράλληλα θες να κάνεις και βόλτα ;

Απλά παραγγέλνεις το αξεσουάρ σε πόλη που είναι κάποιες ώρες μακριά από εσένα και περιμένεις να σε πάρουν τηλέφωνο για να σου πουν να περάσεις να το εγκαταστήσεις …

Και οι μέρες περνάνε και το τηλέφωνο δεν χτυπάει και εσύ το έχεις σχεδιάσει στο μυαλό σου ως η πρώτη βόλτα με το ασχημόπαπο …

Και ένα ωραίο πρωινό το τηλέφωνο χτυπάει , βλέπεις αριθμό Πάτρας καταλαβαίνεις πριν το απαντήσεις ότι έχει έρθει η ώρα …

Το ραντεβού κλείστηκε και είσαι έτοιμος ή δεν είσαι ;

Που θα πάμε; 

Ξέρουμε ότι η πρώτη στάση θα είναι Πάτρα, μετά; 

Ένα μίνι τουρ της Πελοποννήσου ακούγεται ωραίο …

Μένουν κάποιες μικρές λεπτομέρειες να κανονιστούν …

Τι θα φάμε;

Ζεστός γλυκός τραχανάς με φέτα ακούγεται ωραία, φτιάχνεται και γρήγορα …

Ξεμπερδέψαμε με το φαγητό, πάμε στα ρούχα …

Οι θερμοκρασίες αυτό τον καιρό είναι 10-15 βαθμούς οπότε θα ήμαστε καλά, υπάρχει και η πιθανότητα βροχής αλλά αυτό δεν μας προβληματίζει …

Βάζουμε αποβραδίς την κάρτα μνήμης στην φωτογραφική μηχανή για να μην την ξεχάσουμε πάλι …

Και εκεί που όλα τα έχεις κανονίσει έχεις βάλει το ξυπνητήρι να χτυπήσει στις 05:30 για να προλάβεις να πιεις λίγο καφέ πριν ξεκινήσεις, έχει πάει 12 και στην τηλεόραση ξεκινάει να παίζει το Μαλέφισεντ 2 …

Οπότε άραγμα στον καναπέ αγκαλιά με την κόρη και την σύζυγο …

Η ταινία είναι ωραία για όποιον δεν την έχει δει …

Τελειώνει η ταινία πέφτουμε για ύπνο, αν προλάβω να κοιμηθώ 4 ώρες θα είναι θαύμα …

Και το θαύμα έγινε!!!

Το ξυπνητήρι χτύπησε και το έκλεισα …

Πετάχτηκα μία ώρα μετά από το κρεβάτι …

Φτιάχνω ένα καφεδάκι στα γρήγορα, παίρνω και δύο παυσίπονα γιατί το κεφάλι μου θα έσπαγε …

Ντύνομαι στα γρήγορα, πετάω τα λιγοστά πράγματα σε ένα σακίδιο, χαιρετώ την σύζυγο και της ψιθυρίζω ότι τα σκυλιά θα έπρεπε να τα βγάλει αυτή βόλτα και γίνομαι καπνός …

Η κίνηση ελάχιστη και προβλεπόμενη, ο καιρός μουντός αλλά ευτυχώς ακόμα δεν βρέχει …

Στάση στον Ασπρόπυργο για ανεφοδιασμό σε καύσιμα και συνεχίζουμε τον δρόμο μας …

Λίγο πριν την έξοδο για την Ελευσίνα αρχίζουν να πέφτουν οι πρώτες ψιχάλες, στάση στο βενζινάδικο μετά την έξοδο και φοράω τα αδιάβροχα για καλό και για κακό …

Συνεχίζουμε με σποραδικές ψιχάλες μέχρι την Κόρινθο.

Είναι η πρώτη μεγάλη βόλτα με το Guzzi και προσπαθούμε να γνωριστούμε …

Κρατάμε μια σταθερή ταχύτητα 140-150 στα οποία ναι μεν δεν φαίνεται το μοτέρ να ζορίζεται (αυτά τα χιλιόμετρα τα έχει στις 5.500 στροφές) αλλά δεν δείχνει και πολύ πρόθυμο να ανεβάσει από εκεί και πάνω …

Περίμενα από ένα μοτέρ 850 κυβικών και 80 ίππων να δείχνει πιο δυνατό …

Η Χιονάτη 200 κυβικά και με σχεδόν 20 άλογα λιγότερα από αυτά τα χλμ επιτάχυνε δυνατά μέχρι τα 180 …

Το Guzzi δείχνει αρκετά πιο τεμπέλικο, οπότε δεν το πίεσα παραπάνω …

Από την άλλη η ανεμοκάλυψη του είναι ανύπαρκτη, είναι σαν να οδηγάς γυμνό μηχανάκι …

Σε αυτά τα χλμ έχεις αρκετή πίεση από τον αέρα στα μπράτσα και στους ώμους που ανάλογα την φυσική κατάσταση του καθενός μπορεί να κουράσει μετά από κάποια ώρα …

Ευτυχώς η ζελατίνα του δεν δημιουργεί στροβιλισμούς οπότε παρόλο που ο αέρας χτυπάει το κράνος δεν το κουνάει …

Η κατάσταση δεν είναι καλύτερη στα πόδια μιας και ο αέρας χτυπάει την πάνω και την εξωτερική μεριά των μηρών …

Δοκιμάζω και το cruise control το οποίο ενεργοποιειται εύκολα και το ίδιο έυκολα απενεργοποιειται αν χρειαστεί …

Οι διακόπτες του δείχνουν ποιοτικοί αλλά δεν έχουν αίσθηση και πέφτουν μακριά (τουλάχιστον για τα δικά μου δάχτυλα) και θέλουν αρκετή συνήθεια για να τους βρίσκεις χωρίς να κοιτάξεις, κάποιοι πρέπει να το προσπαθήσεις αρκετά …

Η οθόνη έχει αρκετή πληροφορία και είναι ευδιάκριτη ..

Με το που περνάμε τον Ισθμό αρχίζει να βρέχει, ρίχνουμε ρυθμό ελαφρως …

Η βροχή αρχίζει και δυναμώνει αρκετά οπότε ευκαιρία να δοκιμάσουμε και το rain mode δυο πατήματα στην μίζα και το πρόγραμμα αλλάζει απο road σε rain …

Δεν κατάλαβα ιδιαίτερη διαφορά αλλά πήγαινα με σταθερό γκάζι έτσι και αλλιώς χωρίς διακυμάνσεις στην ταχύτητα …

Μια σύντομη στάση σε ένα πάρκινγκ και συνεχίζουμε …

Η βροχή συνεχίζει μέχρι την Ακράτα χωρίς να με προβληματίζει ιδιαίτερα, τα αδιάβροχα με κρατούν στεγνό και οι όποιες επιφυλάξεις είχα για τις νέες μπότες εξαφανίστηκαν …

Με το που κόβει η βροχή αλλαγή και πάλι από rain σε road το οποίο γίνεται πατώντας το κουμπι της μίζας και περνας κυκλικά απο το ένα πρόγραμμα στο άλλο (road, rain, off-road).

To Guzzi είναι σταθερότατο και δεν προβληματίζει τον αναβάτη του με την συμπεριφορά του αν και δείχνει ότι δεν σχεδιάστηκε σαν δρομέας ταχύτητας αλλά σαν δρομέας μεγάλων αποστάσεων …

Φτάνω Πάτρα με μόλις μισή ώρα καθυστέρηση, ο λόγος που ήρθαμε μέχρι εδώ ήταν για να εγκαταστήσουν την μονάδα σύνδεσης κινητού με την οθόνη της μηχανής ώστε να μπορώ να βλέπω οδηγίες από το gps χωρίς να χρειάζεται να έχω σε κάποια βάση το κινητό …

Μετά το πάθημα από το ταξίδι στα Βαλκάνια δεν την ξαναπατάω …

Όση ώρα περίμενα και δεν ήταν πολύ με κέρασαν ένα καφεδάκι και πέρασε και ένας διαδικτυακός φίλος ο Δημήτρης να τα πούμε και δια ζώσης …

Δημήτρη καλή χρονιά και να είσαι πάντα καλά …

Αφού έγινε η εγκατάσταση ο υπάλληλος μου έδειξε πως λειτουργεί το όλο θέμα, αλλά κατά την προσπάθεια του μηδένισε τους μερικούς χιλιομετρητές οπότε δεν έχω ακριβή εικόνα για τα χλμ που είχα κάνει μέχρι εκεί καθώς και για τα στατιστικά που έδειχνε η μηχανή …

Επόμενη στάση το κατάστημα Motoraid για να αγοράζω ένα μικρό αδιάβροχο σακίδιο που είχα βάλει στο μάτι καιρό καθώς και ένα νεό αδιαβροχο παντελόνι γιατί αυτό που είχα έδειχνε σημάδια φθοράς …

Μετά από αρκετή κουβέντα με τα παιδιά μιας και τα πέτυχα σε χαλαρή στιγμή σχετικά με τις νέες τεχνολογίες στα μοτοσυκλετιστικά ρούχα (πάλι σε έξοδα θα μπούμε) συνέχισα με επόμενο στόχο την Φολόη …

Στάση για ανεφοδιασμό, 13.5 λίτρα κάψαμε από την Αθήνα μέχρι εκεί (τα χιλιόμετρα πρέπει να ήταν γύρω στα 200 σύμφωνα με το gps) οπότε έχουμε μια μή επιβεβαιωμένη κατανάλωση 6,7 λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα.

Την πλοήγηση έχει αναλάβει η εφαρμογή της Moto Guzzi η οποία χρησιμοποιεί χάρτες της Road και στην οθόνη σου δείχνει της επόμενες 2-3 στροφές με χιλιομετρική απόσταση για την κάθε μία …

Πιάνω τον 111 στον οποίο δεν είχε ξανατύχει να περάσω από Πάτρα μέχρι το ύψος της Φολόης στο παρελθόν …

Έχει ελάχιστη κίνηση και ο δρόμος είναι απολαυστικός και το guzzi δείχνει να είναι στο στοιχείο του, είναι φτιαγμένο για επαρχιακές διαδρομές …

Λίγο μετά την τεχνητή λίμνη που έχει δημιουργηθεί στον Παραπείρο ποταμό σταματάμε για τις πρώτες φωτογραφίες …

Είδα ένα χωματόδρομο στα δεξιά και μπήκα μήπως και με βγάζει στις όχθες της λίμνης …

Η όψη ενός τσοπανόσκυλου με έκανε να αλλάξω πλάνα και να γυρίσω πίσω …

Το guzzi παρόλο που κρύβει καλά το βάρος του, το νιώθεις στους επιτόπου ελιγμούς και ειδικά σε χωματόδρομους και όταν η κλήση του δρόμου μπορεί να μην ευνοεί (γιατί δεν βάζουν όπισθεν ταχύτητα στις βαριές μηχανές; έστω και με την μίζα !!!)

Αφού τραβήξαμε τις πρώτες φωτογραφίες συνεχίζουμε την διαδρομή μας και η όψη των καταπράσινων λιβαδιών με προκαλεί για φωτογραφίες …

Βλέπω αριστερά μπροστά μου χωματόδρομο να ανηφορίζει ανάμεσα σε 2 καταπράσινα χωράφια, χωρίς δεύτερη σκέψη, μπαίνουμε στον χωματόδρομο …

Οι πρόσφατες βροχές τον είχαν μετατρέψει σε βούρκο …

Αλλαγή σχεδίων για άλλη μια φορά και εκ νέου προσπάθεια να κάνουμε αναστροφή με μηδενική πρόσφυση …

Αυτό μας πήρε κάποια ώρα και τα Metzeler Tourance δεν βοηθούν καθόλου …

Μετά από αρκετή προσπάθεια καταφέρνουμε να γυρίσουμε …

Στάση να πάρουμε μια ανάσα και να εκτιμήσουμε την κατάσταση (δηλαδή να βγάλουμε φωτογραφίες)

Επιστροφή πίσω λοιπών με to guzzi να βυθίζεται και να μην θέλει να προχωρήσει …

Από την άλλη ο πίσω τροχός δεν χόρευε !!!

Το γυρίζω στο off-road mode  μπας και ξεκολήσουμε …

Μία από τα ίδια κάναμε μισό μέτρο με το ζόρι και το μηχανάκι έσβηνε !!!

Το πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας λες και είχε βεντουζάρει δεν έπαιζε αριστερά δεξιά παρά τα ασφάλτινα λάστιχα …

Με το που έδινα γκάζι έκανε μια προσπάθεια να προχωρήσει …

Ο πίσω τροχός σπινιάριζε και τα ηλεκτρονικά φρέναραν τον τροχό και έκλειναν το γκάζι σε σημείο που να σβήνει το μοτέρ …

Απενεργοποήση του traction control το οποίο γίνεται εύκολα και το μηχανάκι με την μία ξεκινάει σπινιάροντας και βγαίνοντας από τον “βούρκο” …

Τα Tourance, πρώτη φορά που συμβιώνω μαζί τους, ενώ μου έχουν φανεί πολύ καλά στο στεγνό και στο βρεγμένο οδόστρωμα με το που πατήσουν σε λάσπη μετατρέπονται σε ντόνατ λάσπης τα οποία είναι μόνο καλά για να τραφούν οι λασποφάγοι …

Αφού βγαίνουμε από τα χωματόδρομο, ενεργοποιήση του traction control και επιστροφή στο road mode …

Αρκετά παίξαμε, τέλος οι χωματόδρομοι για σήμερα …

Συνεχίζουμε την διαδρομή με το GPS να θέλει να μας πάει στον προορισμό μας από χωματόδρομο …

Βρέ δεν θέλουμε να πάμε από χώμα να του λέω εγώ αυτό τίποτα εκεί τα ίδια …

Οπότε το αγνοώ και συνεχίζω …

Πάντα μου άρεσε η μυρωδιά της φύσης μετά από βροχή …

Τώρα για την ώρα μπορώ μόνο να το φέρω στην μνήμη …

Φτάνουμε στην Φολόη και κάνουμε στάση στην πλατεία του χωριού για ένα σύντομο καφεδάκι και επικοινωνία με την οικογένεια και όχι μόνο …

Μπαίνοντας στο χωριό έχουν ένα κιόσκι με ωραία θέα, μετά τον καφέ σταματήσαμε εκεί να φάμε το μεσημεριανό μας που κουβαλούσαμε μαζί μας …

Ζεστός τραχανάς με φέτα …

Ότι πρέπει για το κρύο …

Το guzzi στεκόνταν εκει υπομονετικά και με περίμενε να τελειώσω και να ξεχυθούμε πάλι στους δρόμους …

Είχαμε μια μικρή καθυστέρηση γιατί το κιόσκι το έχουν σχεδιάσει για παιδία και προφανώς όχι για απρόσεκτους ενήλικες μεσαίου αναστήματος …

Μια κουτουλιά με έκανε από την μία να γελάω και από την άλλη να κατεβάζω καντήλια για αυτόν που το έφτιαξε …

Αμέσως κατάλαβα ότι το κεφάλι το ανοίξαμε, οπότε έπρεπε να περιμένω λίγο να σταματήσει η μικρή ομολογουμένως αιμορραγία …

Τα τελευταία χρόνια έχω την τάση να γίνω σέξι και αν συνεχίσω να χτυπάω έτσι το κεφάλι μου και να το γεμίζω ουλές εκτός από σέξι θα φαίνομαι και σκληρός, τρέμε Jason Statham ο Παναγιώτης έρχεται …

Βγαίνουμε από το χωριό αφού ξεπεράσαμε τον τραυματισμό και κάνουμε μια στάση για να ανακουφιστούμε και να βγάλουμε και φωτογραφίες …

Ο δρόμος από την Φολόη προς Λάλα είναι καταπληκτικός ακόμα και με τα χειμερινά του χρώματα, θα πρέπει να ξαναπεράσω την άνοιξη η και το καλοκαίρι …

Λίγο πιο κάτω το gps μας την έκανε και μας έστειλε δεξιά σε μια παράκαμψη όπου το οδόστρωμα ήταν μια μίξη μεταξύ τσιμεντόδρομου και χωματόδρομου έτσι για την περιπέτεια …

Συνεχίζουμε ακολουθώντας τις οδηγίες του gps και καταλήγουμε στο χωριό Αχλαδινή όπου τιμώντας την παράδοση καταφέραμε να χαθούμε στα στενά και τα σοκάκια του …

¨Ήρθαμε σε απόσταση αναπνοής με κάποιους τοπικούς φύλακες, ζοριστήκαμε να κάνουμε αναστροφή (το βάρος που έλεγα παραπάνω) που σε συνδυασμό με τα γλυκυτατα τετράποδα που ήθελαν να συζητήσουμε για τα μελλούμενα έκαναν την όλη προσπάθεια πολύ πιο δύσκολη …

Αφού κατάλαβα ότι δεν υπάρχει περίπτωση να βρω τον δρόμο μου είτε μόνος μου είτε με την βοήθεια της τεχνολογίας, σταμάτησα στην πλατεία του χωριού και ρώτησα τους 2 μοναδικούς κάτοικους πως να πάω Αθήνα μέσω Λαγκαδιών (τους έστειλα λίγο αδιάβαστους) με κοίταζαν σαν αν είμαι εξωγήινος …

Βέβαια η στιχομηθεία μεταξύ μας ήταν καταπληκτική …

Πατριώτες, μάλλον χάθηκα πως πάω από εδώ Λαγκάδια για να καταλήξω Αθήνα;

Που πας με τέτοιο καιρό, να σε στείλω από το ποτάμι με τα κοτρόνια θα το σπάσεις το εργαλείο μου λέει ο μεγαλύτερος σε ηλικία (60+) …

Όχι από χωματόδρομους του λέω …

Να του πεις να πάει να πάει από εκεί λέει ο νεότερος (40αρης περίπου) στον μεγαλύτερο …

Να πας προς Νεμούτα αλλά να μην μπείς μέσα να πας προς Ξηρόκαμπο μου λέει ο μεγαλύτερος …

Καλά του τα λες του λέει ο άλλος …

Να προσέχεις μου λέει ο νεότερος έχει βρέξει και γλιστράει από εκεί που θες να πας μου λέει ο νεότερος …

Δεν έχει ανάγκη το εργαλείο του λέει ο μεγαλύτερος δεν το βλέπεις είναι θηρίο δεν καταλαβαίνει τίποτα …

Ευχαριστώ πατριώτες, καλή χρόνια να έχουμε …

Μου εύχονται και αυτοί με την σειρά τους καλή χρονιά και ξεκινώ με βάση της οδηγίες τους …

Κλείνω το gps μιας και δεν χρειάζομαι την βοήθεια του για να χαθώ τα καταφέρνω και μόνος μου και αρκετά καλύτερα μπορώ να πώ …

Περνάω τα χωριά Ξηρόκαμπο, Βασιλάκι, Νέα Δάφνη, Καλλιάνι, και στο Σταυροδρόμι στρίβουμε προς τα Λαγκάδια …

To guzzi σε αυτούς τους δρόμους και με χαλαρούς ρυθμούς δεν καίει τίποτα ….

Οι καλοκαιρινές φωτιές άφησαν και εδώ τα σημάδια τους …

Έχουν γίνει και εδώ μεγάλες καταστροφές και με τις βροχές έχουν πέσει χώματα στους δρόμους και γίνεται προσπάθεια από τις τοπικές αρχές να παραμείνουν ανοιχτοί  …

Μέχρι στιγμής η θερμοκρασία δεν είχε πέσει κάτω από 10 βαθμούς …

Όσο πλησιάζαμε τα Λαγκάδια τόσο έπεφτε η θερμοκρασία 9, 8, 7.

Δεν περίμενα τέτοιες θερμοκρασίες και δεν έχω ντυθεί ανάλογα …

Έχω αρχίσει να νιώθω το κρύο …

Περνάμε τα Λαγκάδια και η θερμοκρασία πέφτει και άλλο 6, 5 και σταθεροποιείται εκεί …

Τα γάντια που φοράω στους 5 βαθμούς είναι σαν να μην υπάρχουν …

Τα δάχτυλα έχουν αρχίσει να παγώνουν όσο περνάει η ώρα και να πονάνε …

Γιατί δεν πήρα τα ηλεκτρικά σκεφτόμουν και σιχτήριζα τον εαυτό μου που δε το έκανα …

Από την άλλη το χειρότερο από όλα είναι ο ήλιος που έχει πέσει χαμηλά και στραβώνει …

Την κατάσταση σώζει λίγο το γείσο από το κράνος αλλά η ορατότητα είναι περιορισμένη οπότε οι ρυθμοί πέφτουν αρκετά, όχι ότι πριν πηγαίναμε γρήγορα …

Το guzzi δεν προβληματίζει σε κάτι πέρα από το που έχουν πάει τα 80 άλογα και το λέω εγώ που ταξιδεύω με 20-25 άλογα …

Ούτε τα 850 κυβικά φαίνονται …

Η αίσθηση είναι από μηχανή με αρκετά μικρότερο κυβισμό και ιπποδύναμη …

Ζητάει συχνές αλλαγές ταχυτήτων και δεν μπορεί να κρατήσει μεγάλη σχέση σε χαμηλές στροφές …

Μέχρι τις 3500 στροφές είναι απλά παρών μετά ξυπνάει αλλά δεν έχεις διάρκεια στροφών οπότε αν θες να κινηθείς σβέλτα πρέπει να το κρατήσεις στο φάσμα στροφών που δουλεύει καλά και αυτό απαιτεί  δουλειά με τον επιλογέα ταχυτήτων …

Από την άλλη αν το πας πιο χαλαρά όλα τα παραπάνω δεν ισχύουν και δεν σε προβληματίζουν …

Σε σύγκριση με την Χιονάτη σου δίνει την εντύπωση ότι είναι πιο αργό και ότι έχει λιγότερη ροπή χαμηλά …

Η Χιονάτη δεν διαμαρτύρονταν ούτε με πέμπτη η έκτη σχέση στο κιβώτιο από χαμηλά σε αντίθεση με το guzzi που στις ίδιες συνθήκες πρέπει να έχεις τρίτη …

Από τη άλλη το guzzi μπορείς να το οδηγάς χαλαρά δεν σε μπριζώνει να το πηγαίνεις γρήγορα και αυτό μου αρέσει, μου αρέσει πολύ ταιρίζουμε σαν ιδιοσυγκρασίες …

Από τα Λαγκάδια μέχρι το ύψος της Τρίπολης η θερμοκρασία δεν ανέβηκε πάνω από 7 βαθμούς …

Είχα αρχίσει να καταψύχομαι και τα σημάδια του χρόνου να σβήνουν από πάνω μου …

Μετά την Τρίπολη η θερμοκρασία ανέβηκε στους 10-12 βαθμούς αλλά είχε βάλει αέρα ο οποίος κατά τόπους ήταν πολύ δυνατός …

Βγήκαμε Εθνική λίγο μετά την Τρίπολη και το σκοτάδι είχε ηδη πέσει …

Το φωτιστικό σώμα του guzzi ήταν αρκετό και δεν χρειάστηκα τα προβολάκια …

Ο αέρας προβλημάτιζε μόνο εμένα το guzzi παρέμενε σταθερό στην πορεία του …

Η ταχύτητα που κινούμασταν ήταν 120-130 και έδειχνε να είναι πολύ πιο χαρούμενο σε αυτές τις ταχύτητες …

Δεν έγινε άλλη στάση μέχρι που φτάσαμε σπίτι …

Η σέλα του καταπληκτική δεν κούρασε καθόλου, δεν χρειάστηκε να σταματήσω για να ξεκουραστούν τα μαλακά μόρια ούτε να αλλάξω την στάση μου κατά την διάρκεια …

Επίσης ούτε τα πόδια κουράστηκαν η να ένιωσα πόνους στα γόνατα …

Είναι η πρώτη φορά που με εργοστασιακή σέλα ένιωσα τόσο άνετα …

Σε όλη την διαδρομή της επιστροφής είχαμε συνοδεία αέρα, αλλά πριν τα Μέγαρα στην κατηφόρα μετά τα τούνελ πρέπει να είχε ένταση θύελλας …

Έβλεπα τα αυτοκίνητα να κόβουν και να τα κουνάει πέρα δώθε …

Έσφιξα με τα πόδια το τεπόζιτο χαλάρωσα τα χέρια και το περάσαμε σχετικά ανώδυνα 

Φτάσαμε σπίτι στις 7 ακριβώς και είχαμε κάνει 570 χιλιόμετρα από το πρωί που έφυγα με δυο ανεφοδιασμούς …

Στάση να γεμίσουμε το ντεπόζιτο του guzzi λίγο πριν φτάσουμε σπίτι , πήρε 17,5 λίτρα για 370 χλμ που μας κάνει 4,7 λίτρα ανα 100 χιλιόμετρα …

Αυτό επιβεβαιώνει τα λεγόμενα γνωστών σχετικά με την κατανάλωση ότι μέχρι τα 130 δεν καίει από εκεί και πάνω ανεβαίνει αισθητά …

Το παρκάρω κάτω από το σπίτι, βγάζω τον νέο σάκο του ρίχνω μια ματιά …

Ωραίο φαινόταν έτσι όπως ήταν λασπωμένο …

Ανεβαίνω σπίτι με περίμενε η αγαπημένη έτοιμη με τον μικρό για να πάμε στην βαφτηστήρα να της δώσουμε το δώρο της …

Είχα καθυστερήσει κάνα 2ωρο να επιστρέψω αλλά αφού πέρασα καλά δεν μου κράταγαν μούτρα …

Σωματικά δεν ένιωθα κούραση και αυτό από μόνο του λέει κάτι για το guzzi …

Πήγαμε την επίσκεψη γυρίσαμε σπίτι φάγαμε έβγαλα τα σκυλιά βόλτα και κάτσαμε στην τηλεόρασή είδαμε το Ταγκό των Χριστουγέννων αλλά κάπου εκεί στις 12 παρέδωσα και δεν είδα το τέλος της ταινίας … 

Με επισκέφθηκε ο Μορφέας και με κράταγε στην αγκαλιά του μέχρι να έρθει η αγαπημένη να τον αντικαταστήσει …

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: