Μια παγωμένη βόλτα στην Αρβανίτσα και το Κυριάκι με το Benelli Imperiale

Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου 2021

Έχει περάσει καιρός από την τελευταία βόλτα και αυτή πήγαινε προς αναβολή λόγω καιρού …

Αλλά δεν είχα πει ακόμα την τελευταία λέξη …

Το αρχικό πλάνο ήταν να κατευθυνθώ προς Φωκίδα αλλά στην πορεία τα πλάνα άλλαξαν …

Ουσιαστικά δεν ετοίμασα τίποτα από το βράδυ πέρα από το να συγκεντρώσω τις επενδύσεις για το μπουφάν και το παντελόνι.

Ξημερώνει και το πρόγραμμα κυλάει όπως κάθε μέρα, βόλτα τα σκυλιά, επιστροφή καφεδάκι και πρωινή ενημέρωση για το τι γίνεται στον κόσμο μας …

Δεν υπάρχει βιασύνη, ευτυχώς δεν βρέχει, όχι ότι αν έβρεχε θα άλλαζε κάτι …

Η αγαπημένη μου ετοιμάζει μια ζεστή τοματόσουπα για να πάρω μαζί μου …

Τακτοποιώ τα λιγοστά πράγματα που θα πάρω μαζί μου στις δερμάτινες βαλίτσες του Benelli.

Κατεβαίνω στην μηχανή και συνδέω στην μπαταρία το καλώδιο για τα θερμαινόμενα γάντια (Macna Ion RTX) που είχα πάρει από πέρυσι αλλά δεν τα είχα φορέσει ακόμα, σήμερα θα γίνονταν η πρώτη δοκιμή.

Επιστρέφω στο σπίτι ντύνομαι, δεν μπορώ να κουνηθώ …

Σήμερα επίσης θα γίνονταν δοκιμή και οι καινούργιες μπότες (Revit Discovery), τις οποίες τις αγόρασα λίγο πριν το ταξίδι στα Βαλκάνια αλλά δεν πρόλαβα να τις παραλάβω πρίν το ταξίδι …

Τοποθετώ τις βαλίτσες στην Bella την βάζω μπροστά και ξεκινάμε, η ώρα είναι 11.

Οι νέες μπότες θέλουν συνήθεια, δυσκολεύομαι να αλλάξω ταχύτητες …

Λόγω σχεδιασμού της μπότας το παντελόνι έχει αγκαλιάσει πολύ σφιχτά την μπότα και δυσκολεύει στην κίνηση …

Σταματώ στην άκρη και χαλαρώνω λίγο τα μπατζάκια αλλά αυτό έχει ώς συνέπεια να περνάει και λίγος αέρας μέσα …

Τα γάντια δεν τα έχω συνδέσει ακόμα δεν υπάρχει λόγος το κρύο είναι ανεκτό μέσα στην πόλη.

Κατευθύνομαι προς Μάνδρα και από εκεί στην παλιά εθνική προς Θήβα …

Λίγο πριν φτάσω στην Οινόη σταματώ και συνδέω τα γάντια, τα ακροδάχτυλα μου ήταν παγωμένα …

Τα γάντια είναι στην μέγιστη σκάλα, μετά από ελάχιστο χρόνο τα δάχτυλα και οι παλάμες όχι απλά έχουν ζεσταθεί αλλά η θερμοκρασία είναι ενοχλητική …

Έχουν τέσσερις σκάλες τα γυρνάω στην τρίτη και περιμένω να πέσει λίγο η θερμοκρασία γιατί τα χέρια μου ροδοψηνονται, και αυτή η σκάλα δημιουργεί παραπάνω ζέστη από ότι μπορώ να αντέξω οπότε αλλαγή στην δεύτερη και τα πράγματα γίνονται αρκετά καλύτερα …

Σημειωτέον ότι η Bella είναι γυμνό μηχανάκι και δεν υπάρχει καμία προστασία από τα στοιχεία της φύσης …

Κοιτάω την ώρα στο ρολόι που υπάρχει στα όργανα (διαθέτουμε και από αυτό) και έχει περάσει μία ώρα από την στιγμή που ξεκίνησα …

Συνειδητοποιώ ότι το αρχικό πλάνο δεν βγαίνει και θα με βρει η νύχτα στα βουνά σε αυτές τις θερμοκρασίες και με το φανάρι της Bella να μην είναι και το πιο δυνατό …

Γρήγορη σύσκεψη με τον εαυτό μου και αλλαγή των πλάνων …

Στρίβω προς Πλαταιές και από εκεί κατευθύνομαι προς Καπαρέλλι και στην συνέχεια προς Λεύκτρα…

Ο καιρός είναι αρκετά δροσερός αλλά μέχρι στιγμής δεν αντιμετωπίζω κάποιο πρόβλημα.

Λίγο πριν την Ελλοπία κάνω μια στάση για να ξεμουδιάσω …

Το πόσο κρύο κάνει μέχρι τώρα το καταλάβαινα από τα χέρια, συνήθως πάγωναν τα δάχτυλα πριν αρχίσει το υπόλοιπο σώμα να αισθάνεται το κρύο …

Αυτό πλέον έχει αλλάξει, τα χέρια είναι λες και τα έχεις βάλει μέσα στον φούρνο σε αντίθεση με το υπόλοιπο σώμα που είναι στην κατάψυξη …

Συνεχίζω προς Δόμβραινα, Θίσβη και από εκεί ανεβαίνω προς Αγία Άννα …

Η θερμοκρασία όσο ανεβαίνω πέφτει …

Το μόνο μέρος τους σώματος που δεν καταλαβαίνει το κρύο είναι τα χέρια, όλος ο υπόλοιπος έχω αρχίσει να παγώνω …

Στην Αγία Άννα στρίβω προς Αρβανίτσα και Κυριάκι, κάνω μια σύντομη στάση και ανακαλύπτω ότι δεν έχω βάλει την κάρτα μνήμης στην κάμερα για άλλη μια φορά, οπότε όλες οι φωτογραφίες θα είναι από το κινητό ….

Όσο ανεβαίνω προς Αρβανίτσα τόσο ο καιρός δροσίζει αλλά είναι ακόμα ανεκτά …

Φτάνω Αρβανίτσα και με το που σταματάω βλέπω την επιτροπή υποδοχής να με πλησιάζει …

Κάποια από τα ευγενή τετράποδα που την απάρτιζαν ήταν στο μέγεθος πολικής αρκούδας!!!

Μην ξέροντας τις προθέσεις της επιτροπής αποφάσισα να τους δυσαρεστήσω και να μην κάτσω στην παρέα τους …

Συνεχίζω και μίας και είχε μεσημεριάσει και είχα αρχίσει να πεινάω συνέχισα προς Κυριάκι …

Λίγο πριν φτάσω ανηφόρισα προς το εκκλησάκι του Αι’ Γιώργη, ένας βατός χωματόδρομος φτάνει ως το εκκλησάκι.

Το μενού είχε ζεστή ντοματόσουπα την οποία την τίμησα δεόντως …

Χορτασμένος πλέον συνέχισα την διαδρομή μου προς Κυριάκι και από εκεί προς Ελικώνα και στην συνέχεια προς Λαμία όπου πήρα την επαρχιακή οδό Λιβαδειάς-Θήβας …

Λίγο πριν φτάσω στην Θήβα έστριψα προς Θεσπιές και αφού πέρασα το Μαυρομμάτι και τις Θεσπιές συνέχισα προς Ελλοπία μέσω της επαρχιακής οδού Θήβας-Παραλία Σαράντι.

Από εκεί έκανα την πρωινή διαδρομή ανάποδα, Λεύκτρα, Καπαρέλλι, Πλαταιές, Μάνδρα, Αθήνα …

Σε όλη την διαδρομή η μηχανή δεν με προβλημάτισε καθόλου, ούτε με κούρασε, ίσα ίσα ήταν ευχάριστη και μου χάριζε χαμόγελα …

Σχεδόν την ίδια διαδρομή είχα κάνει και πριν μερικούς μήνες από τότε έχουν αλλαχτεί τα πίσω αμορτισέρ και η διαφορά στην ποιότητα κύλισης είναι παραπάνω από αισθητή …

Έχει πολύ ωραία αίσθηση αυτό το μηχανάκι και χαίρομαι να το καβαλώ και να ταξιδεύω μαζί του …

Το δούλεμα του θυμίζει τους χτύπους της καρδιάς …

Κάθε πιστονιά και ένα καρδιοχτύπι …

Κάθε καρδιοχτύπι και μιά ώθηση προς τα μπρος …

Η βόλτα μαζί του είναι αγχολυτική, ξεχνιέσαι και ένα χαμόγελο ζωγραφίζεται μονίμως στα χείλη …

Μπορεί να σε πηγαίνει σχετικά αργά αλλά συνδέεσε μαζί του και δεν σε απασχολεί τίποτα πέρα από το ταξίδι, γίνεσαι ένα με το τοπίο που ταξιδεύεις …

Από την άλλη είναι και σχετικά οικονομικό έκανα 303 χλμ από το τελευταίο γέμισμα, τα 270 από αυτά σε αυτή την βόλτα.

Λίγο πριν φτάσω σπίτι σταμάτησα να γεμίσω μιας και είχε ανάψει το λαμπάκι της ρεζέρβας …

Ο βενζινάς κυριολεκτικά το ξεχείλισε και πήρε 10.6 λίτρα (το ρεζερβουάρ χωράει 12.5) το οποίο μας κάνει 3.5 λίτρα ανά 100 χλμ, όχι και άσχημα μπορεί να μην έχει επιδόσεις αλλά από οικονομία σκίζει …

Μετά από 270 χιλιόμετρα και 17 ευρώ και κάτι ψηλά ελαφρύτερος, επιστρέφω στην οικογενειακή θαλπωρή γεμάτος εικόνες, εμπειρίες και έχοντας αποβάλει το άγχος και τις σκοτούρες …

Τα γάντια ξεπέρασαν τις προσδοκίες μου, ήταν απίστευτα δεν περίμενα ότι θα κράταγαν τα χέρια μου τόσο ζεστά, είναι λίγο φασαρία το σύνδεσε – αποσύνδεσε αλλά αυτό λύνεται με μπαταρίες που παίρνουν (βέβαια το κόστος διπλασιάζεται) οπότε θα το δούμε στο μέλλον σίγουρα ήταν από τις καλύτερες αγορές που έχω κάνει …

Όσον αφορά τις μπότες ήταν από τις πιο άνετες που έχω φορέσει, αυτή η βόλτα ήταν η πρώτη φορά που τις φόρεσα και δεν με ενόχλησαν καθόλου, οκ ήθελαν λίγο συνήθεια στις αλλαγές των ταχυτήτων αλλά πέραν αυτού δεν καταλάβαινα ότι φορούσα μπότες μηχανής!!!

Και ο μηχανισμός με το σύρμα που έχουν για το σφίξιμο κάνει την μπότα να αγκαλιάζει ωραία το πόδι, οπότε μόνο καλά λόγια έχω να πω και για αυτές …

Σχεδόν σε όλη την διάρκεια της βόλτας κρύωνα τόσο στον κορμό όσο και στα πόδια οπότε θα πρέπει να δω τον εξοπλισμό μου καλύτερα ή να κάνω καλύτερη επιλογή στο τι θα φοράω, ένα θερμαινόμενο γιλέκο θα ήταν ότι έπρεπε …

Παρόλο το κρύο η βόλτα ήταν άκρως απολαυστική …

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: