Αποφεύγοντας την Θάλεια

Το Κυριακάτικο πρωινό μπάνιο είχε ακυρωθεί λόγω του καιρικού φαινομένου “Θάλεια”, οπότε θα πήγαινα μια βόλτα με την μηχανή αν ο καιρός το επέτρεπε …

Σχεδίαζα να κάνω τον γύρο του Μόρνου …

Ξυπνάω χαράματα απο τα μπουμπουνητά και τον θόρυβο της βροχής …

Πάει και η βόλτα σκέφτομαι και γυρνάω πλευρό και αφήνομαι και πάλι στην αγκαλιά του Μορφέα …

Ξυπνάω απογοητευμένος, κοιτάζω έξω απο το παράθυρο …

Έχω την εντύπωση ότι έχω ταξιδέψει στον χρόνο δεν είναι πλέον Άυγουστος, μάλλον παρακοιμήθηκα και ξύπνησα τον Νοέμβριο …

Στην τηλεόραση ακούω ότι στην Εύβοια έγιναν μεγάλες καταστροφές και ότι χάθηκαν συνάνθρωποι μας από την μανιασμένη καταιγίδα.

Εν το μεταξύ η βροχή έχει κόψει, βγάζω τα σκυλιά μου βόλτα και επιστρέφω να πιώ ένα καφεδάκι που μου έχει φτιάξει η καλή μου.

Η ώρα περνάει και εγώ ταλανίζομαι μεταξύ του να πάω και να μην πάω …

Τελικά αποφασίζω να μην χάσω την ευκαιρία μαζεύω γρήγορα κάποια λίγα πράγματα να έχω μαζί μου,

τα αδιάβροχα, λίγο νερό, ξηρούς καρπούς, μπαταρίες κτλ, γεμίζω τα σακίδια του Estrella τα τοποθετώ και ξεκινώ.

Ο καιρός είναι δροσερός, συννεφιασμένος, ότι πρέπει για βόλτα …

Μιάς και ξεκίνησα αργά το είχα πάρει απόφαση οτι το χθεσινό πλάνο δεν θα έβγαινε όχι με τους ρυθμούς που ταξιδεύω εγώ τουλάχιστον.

Το άφησα στην τύχη και τελικά ήταν μια πολύ ωραία βόλτα.

Το αστεράκι μου (το estrella στα Ισπανικά) δούλευε ρολόι και δεν με προβλημάτισε πουθενά, ξεκίνησα με γεμάτο ρεζερβουάρ και το γέμισα πάλι λίγο πρίν το σπίτι, όχι και άσχημα …

Η πρώτη στάση και οι πρώτες φωτογραφίες κλασικά στον πύργο της Οινόης

Συνεχίζω, δεν έχει ιδιαίτερη κίνηση και στρίβω προς Πλαταιές…

Οι μυρωδιές της φύσης μετά την βροχή με μαγεύουν και δεν μπορώ να τις χορτάσω ….

Ο καιρός είναι ακόμα φορτωμένος αλλά ευτυχώς δεν βρέχει …

Είχα κάμποσο καιρό να ταξιδέψω μόνος μου και δεν χάνω ευκαιρία να σταματάω να βγάζω φωτογραφίες …

Επόμενη στάση στα Λεύκτρα για να βγάλουμε φωτογραφία με το αεροπλάνο …

Λίγο πιο κάτω σταματάω ξανά στο μνημείο για την μάχη τον Λεύκτρων το 371πχ μεταξύ των Σπαρτιατών και των Θηβαίων που κατέληξε σε νίκη των δεύτερων και ανέδειξε τον Επαμεινώνδα….

Στην συνέχεια κινήθηκα προς Θίσβη ….

Ενα λάθος στην πλοήγηση με έβγαλε στην παραλία Σαράντη και γύρισα πάλι πίσω …

Απο Θίσβη άρχισα την ανάβαση προς το Κυριάκι

Στάση να απολαύσουμε την θέα να φάμε ξηρούς καρπούς και να πιούμε λίγο νερό γιατί είχα αρχίσει να αφυδατώνομαι …

Λίγο πιο πάνω άλλη μια στάση …

Φτάνω στο χωριό Κυριάκι όπου συμβουλεύομαι ένα ευγενικό κάτοικο για το ποιά διαδρομή να ακολουθήσω, αποφασίζω να επιστρέψω μέσω Ελικώνα …

Η ώρα είχε περάσει και πλέον απο την στιγμή που βγήκα στην παλιά εθνική το μόνο που σκεφτόμουν ήταν να γυρίσω πίσω και να πιώ ένα καφεδάκι στο σπίτι …

Σταμάτησα μόνο στον κατεστραμμένο νερόμυλο για να ξεμουδιάσω …

Συνέχισα χωρίς σταματημό ώσπου έφτασα στην Αθήνα, λίγο μετά την Μάνδρα άρχισε το estrella να ξεροβήχει και το γύρισα στην ρεζέρβα …

Είχα αρκετό καιρό να πάω βόλτα με το αστεράκι μου, σε βάζει σε άλλους ρυθμούς πιο χαλαρούς είτε το θέλεις είτε όχι και απλά χαλαρώνεις και χαζεύεις το τοπίο, σκέφτεσαι, παίρνεις αποφάσεις, ξανά σκέφτεσαι αναιρείς τις αποφάσεις που είχες πάρει πριν λίγο κτλ κτλ…

Για πότε γράψαμε 300χλμ ούτε που το καταλάβαμε ….

One thought on “Αποφεύγοντας την Θάλεια

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: