Στον Ταύγετο παρέα με το Himalayan

Ήθελα να κλείσω την χρονιά με αυτή την βόλτα αλλά μία οι γιορτές μία ο καιρός με τα έκτακτα το ανέβαλα από εβδομάδα σε εβδομάδα.

Έγινε μια πρώτη απόπειρα πριν από κάνα δύο εβδομάδες αλλά δεν ήμουν έτοιμος για τόσο κρύο οπότε αναστροφή πριν το Αρτεμίσιο μίας και είχαν παγώσει τα χέρια και σιγά σιγά και ο υπόλοιπος γινόμουν παγωτό …

Το ΣΚ που μας πέρασε διάβαζα για βόλτες όλοι την έκαναν προς όλες τις κατευθύνσεις, δυστυχώς λόγω υποχρεώσεων δεν υπάρχει διαθέσιμος χρόνος για βόλτες τα ΣΚ άντε για απογευματινό καφέ στην καλύτερη…

Το μεσημέρι μου έρχεται η ιδέα….

Την ανακοινώνω στον “Στρατηγό”, δεν φέρνει αντίρρηση …

καλό σημάδι, το απόγευμα το ανακοινώνω σε κάποια φιλαράκια μήπως έχουν όρεξη να ταλαιπωρηθούν….

Δεν έκατσε ίσως την επόμενη φορά ….

Το βράδυ της Κυριακής αρχίζω της ετοιμασίες (κρατάω το μωρό) ενώ η “Στρατηγός” αρχίζει να συγκεντρώνει τον εξοπλισμό …

να μαγειρεύει κεφτεδάκια για να πάρω μαζί μου …

να ετοιμάζει τα ρούχα που θα πάρω μαζί μου κτλ ….

Ξυπνάω το πρωί κατά τις 6 φτιάχνω καφέ και αράζω …

στις 7 ξυπνάω τα παιδιά και τους φτιάχνω πρωινό, βγάζω τα σκυλιά βόλτα και γυρνάω να φτιάξω τοστάκια για να πάρουν μαζί τους στο σχολείο….

Η σύζυγος με το μωρό κοιμούνται ακόμα …

Κατεβάζω και τοποθετώ τις βαλίτσες στην μηχανή βάζω το google maps να με παέι στο Ναύπλιο στο περίπτερο του γλυκοΓίωργου (sugariasgeorge).

Μέχρι να ξεκινήσω είχα είδη να ζεσταίνομαι, θα δροσίσει πάνω στην μηχανή σκεφτόμουν…

Φόραγα πάρα πολλά για την θερμοκρασία της Αθήνας, σταματάω να γεμίσω στο βενζινάδικο και αρχίζω να ξεντύνομαι.

Πολύ καλύτερα με αυτά και με αυτά η ώρα έχει πάει κοντά 9, η κίνηση στους δρόμους ήταν η αναμενόμενη….

Μετά την Κακιά Σκάλα αρχίζει να δροσίζει λέω θα σταματήσω να φορέσω αυτά που έβγαλα σε λιγάκι …

Σταμάτησα στα Εξαμίλια….

Το Himalayan στην εθνική ταξιδεύει με 100-110 οπότε θέλει υπομονηηηηηη….

Με τό που βγείς στο επαρχιακό δίκτυο μεταμορφώνεται

ο ήχος από το μοτέρ και την εξάτμιση ακούγεται ωραία

Σου δημιουργούν ένα μόνιμο χαμόγελο ….

Φτάνω στο Ναύπλιο και το google maps με πάει 10 χλμ αντίθετα

Φτάσατε μου ανακοινώνει…

Κοιτάω γύρω μου δεν υπάρχει τίποτα …

Με είχαν ζώσει τα φίδια νωρίτερα, σκεφτόμουν που το έχει ανοίξει το περίπτερο ο χριστιανός στην μέση του πουθενά ….

Επιστρέφω πίσω και το βρίσκω 20 άσκοπα χλμ, δεν πειράζει όμως, για να γράψουμε χλμ βγήκαμε …

Σταματάω, και με υποδέχεται η σύζυγος την οποία την είχε ενημερώσει ο ζαχαρένιος.

Πώς φαίνεται ο άντρας παλαιάς κοπής ήταν στο σπίτι και κοιμόταν και η σύζυγος ανήγε το μαγαζί!!!!

Μετά από μερικά τηλέφωνα τον ξυπνήσαμε και εντός σύντομου χρονικού διαστήματος πίναμε καφέ και συζητάγαμε, ο χρόνος πέρασε γρήγορα οπότε έπρεπε να χαιρετήσω και να συνεχίσω την βόλτα μου.

Μετά της συμβουλές του ζαχαρένιου για το πώς θα βγώ στην παραλία τις οποίες ακολούθησα, και ξεκίνησα ουσιαστικά την βόλτα.

Κίνηση δεν είχε οπότε σε μικρό διάστημα βρέθηκα να οδηγό δίπλα από την θάλασσα και αμέσως μετά να ανεβαίνω τον κολοσούρτη

και ξεκίνησαν και οι πρώτες στάσεις για φωτογραφίες και να θαυμάσουμε το τοπίο…..

Το Himalayan δεν δυσκολεύτηκε στην ανάβαση (με τους δικούς μου ρυθμούς)

Ο καιρός μας έκανε την χάρη και δεν έκανε πολύ κρύο οπότε οι στάσεις ήταν πολλές και συνεχόμενες

με αυτό τον ρυθμό σίγουρα θα με έπαιρνε το βράδυ ….

Έφθασα στην Τεγέα και μετά από μια σύντομη στάση για ανεφοδιασμό συνέχισα με κατεύθυνση προς Σπάρτη.

Ο Ταύγετος με περίμενε ντυμένος στα λευκά του, ένα ρίγος με διαπέρασε όταν είδα τα χιόνια …

Με τα πολλά έφθασα στην Σπάρτη και ακολούθησα τον παλιό δρόμο που ένωνε την Σπάρτη με την Καλαμάτα, αυτός ήταν και ο σκοπός του ταξιδιού

Ξεκίνησα την ανάβαση αλλά είχε πάει σχεδόν 3 και το στομάχι είχε αρχίσει να διαμαρτύρεται …

Οπότε στάση για δικό μου ανεφοδιασμό ….

Το μενού είχε κεφτεδάκια με φέτα και παξιμάδια.

Έστρωσα λοιπών το τραπέζι μου και άρχισα να τα καταβροχθίζω με συνοπτικές διαδικασίες ….

Στην συνέχεια έφτιαξα ένα καυτό νεσκαφέ καραβίσιο …

Και εκεί που έπινα τον καφέ μου παρατηρώ ότι το μηχανάκι μου ήταν στην απόλυτη ισορροπία !!!

Αυτό και να το ήθελα να το πετύχω δεν υπήρχε περίπτωση να το καταφέρω…

Τελειώνω τον καφέ μου, μαζεύω στα γρήγορα και συνεχίζω την ανάβαση σε μία από τις πιο όμορφες διαδρομές που έχω περάσει !!!

Και κάπου εδώ αρχίζουν τα ωραία …

Λίγο πιο κάτω σε μια αριστερή στροφή συνεχίζει ευθεία χωματόδρομος ανηφορικός χωρίς να κόψω ιδιαίτερα συνέχισα ευθεία και σηκώθηκα όρθιος στα μαρσπιέ.

Το έδαφος ελαφρός υγρό αλλά χωρίς λάσπες, μόνο κάτι μικρά νεροφαγώματα υπήρχαν …

Το πίσω λάστιχο άρχισε να λικνίζεται καθώς πάσχιζε να βρει πρόσφυση ήταν σαν να χορεύαμε ένα αργό βαλς ….

Συνέχισα την ανάβαση και στο πρώτο πλάτωμα στάση για φωτογραφίες και επιστροφή …

[url=https://postimg.cc/ThGt2QqP][img]https://i.postimg.cc/fWSpKrVY/DSC-2462.jpg[/img][/url]

Πρίν αρχίσουμε την κάθοδο προς την Καλαμάτα κάναμε μια στάση να πιούμε ένα καφέ και να ζεσταθούμε λίγο

Αφού ήπιαμε το καφεδάκι μας και ζεστάθηκε το κοκαλάκι μας ξεκινήσαμε την κάθοδο προς την Καλαμάτα…

Ο ήλιος έχε αρχίσει να δύει και έχω πολύ δρόμο ακόμα …

Είχε νυχτώσει για τα καλά όταν έφθασα στην Καλαμάτα.

Δεν μπήκα στην πόλη πήρα κατευθείαν την έξοδο για Αθήνα.

Δεν είχε κίνηση αλλά με το που νύχτωσε η θερμοκρασία έπεσε αρκετά και μια δροσιά την ένιωθα.

Στο ύψος την Μεγαλόπολης η θερμοκρασία έπεσε αρκετά και η άσφαλτος άρχισε να γυαλίζει σταμάτησα στην άκρη δοκιμάζοντας τα φρένα για να δώ αν γλιστράει αλλά δεν…

Πλέων είχα αρχίσει να κρυώνω, η μπαταρία του κινητού είχε αδειάσει ..

Είχα πάρει ένα power bank μαζί μου αλλά ξέχασα να πάρω καλώδιο οπότε δεν είχα τρόπο να το φορτίσω…

Πλέων κρύωνα αρκετά η θερμοκρασία ήταν σε μονοψήφιο νούμερο.

Στα ΣΕΑ της Νεστάνης σταμάτησα και πείρα ενα ζεστό τσάι πιο πολύ για να το κρατάω στα χέρια να ζεσταθώ …

Φόρεσα και ένα πουλόβερ που είχα ακόμα μαζί μου και γέμισα και το ρεζερβουάρ με καύσιμα…

Είχα πάρει και ένα δεύτερο κινητό μαζί μου και ευτυχώς το παλικάρι στο βενζινάδικο με βοήθησε να αλλάξω την σίμ με ένα συνδετήρα, δεν το χρειαζόμουν απλά για να μπορεί η οικογένεια να επικοινωνεί μαζί μου η για περίπτωση ανάγκης.

Με το έχτρα πουλεβεράκι το κρύο παλεύονταν…

Άρχισε να ζεσταίνει μετά την Κόρινθο και πλέων απλά μάζευα τα χλμ πηγαίνοντας με 100-110.

Κατά τις 9 έφτασα στο σπίτι, ξεφόρτωσα το άτι και γύρισα στην ρουτίνα μου, μετά από μια γρήγορη κουβεντούλα με την οικογένεια έβγαλα τα σκυλιά βόλτα και επέστρεψα σπίτι για βραδινό και χαλάρωση.

Άλλη μια υπέροχη μέρα είχε περάσει …

Τώρα περιμένω την επόμενη….

Καλές βόλτες ….

2 σκέψεις σχετικά με το “Στον Ταύγετο παρέα με το Himalayan

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: